Nirak ‘s BLOG

The Matrix นั้นเป็นเรื่องที่ผมชื่นชอบหนังแนวนี้ จำฉากทุกฉากได้ ออกจากโรงเหมือนใจสร้างจินตนาการให้ตัวเอง(ภาษาพื้นๆ เรียกว่า เพ้อฝัน) แต่มันทำให้จิตใจพองโต พร้อมจะสู้ ลุยต่อไป นั้นเป็นข้อดีของสิ่งบันเิทิง ปลุกตัวเองให้ตื่นได้ทุกขณะที่ชม เป็นสุดยอดของหนังแอ็คชั่นไซไฟ ยิ่งเป็นจินตนาการ ที่มีโอกาสเป็นไปได้ ย่อมพาไปสู่ความคิด จินตนาการได้ดี

แต่กระนั้น ความคิดและจิต มันเป็นเรื่องอ่อนและแข็ง บางคนดูแล้วเข้าใจ บางคนดูให้ตายกี่รอบ สุดท้ายก็หาคำตอบสุดท้ายให้กับตัวเองไม่ได้ หนังเรื่องนี้เข้ามาหลายวันแล้ว ผมยังไม่ได้ดูหรอกครับ อาศัยดูไตเติลเอา แต่ถ้าไม่ลาโรงไปซะก่อน อาทิตย์นี้จะหาโอกาสไปดูแน่นอน ที่ผมพูดเรื่องนี้ ก็เพราะด้วยตัวเองแล้วเป็นคนเพ้อฝันพอสมควร สภาพจิตปัจจุบันกำลังหาคำตอบอะไรบางอย่าง ชอบผุดเรื่องที่ใครไม่ค่อยคิด บ้าในสิ่งที่ใครมองว่ามันเฉยๆ คิดได้ทุกขณะ และที่คุยเรื่องจิตขึ้นมาก็คือ ผมเห็นหลายๆ คนที่ผมเจอพยายามฝึกจิตตัวเองให้ว่าง และนิ่งอย่างเช่นคุณหมอคนหนึ่งที่ผมเคยเจอ เมื่อจิตนิ่งและว่างมันจะส่งผลให้คิดจินตนาการที่ไกล คิดในสิ่งที่ใครๆ ก็คิดไม่ถึง เห็นคำตอบต่างๆ มีเหตุและผลของความจริงได้ พื้นฐานแรกเริ่มเป็นอย่างไร มันจะเป็นไปอย่างนั้น ไม่แปลกที่หลายๆ ที่จึงมีคนเห็นไม่เหมือนกัน ถ้าจิตเชื่อใจจะเชื่อตาม ถ้าเป็นอย่างนี้ผมว่า เราน่าจะบังคับจิตได้ พูดมาซะยาว เอาไตเติลหนังลงไว้ซักหน่อย เออเนอะงานยุ่งๆ ยังมีเวลาเพ้อฝัน…

ได้ข่าวว่าหนังนี้เข้าใจยากซะด้วย แล้วลูกผมจะดูยังไง(15up)…สงสัยคงต้องรอดูแผ่นอีกล่ะ

ขอบคุณภาพ : http://www.majorcineplex.com

เราทำเพื่อคนอื่นได้ แต่ทำไม เราทำเพื่อครอบครัวไม่ได้ ถ้ามีใครมาพูดกับผมแบบนี้ ผมต้องเสียใจไปหลายวันแน่ๆ แต่ด้วยส่วนหนึ่งแล้ว ผมเองเป็นคนไม่ค่อยพูด จะพูดมาก และคนเบื่อฟัง เพราะมีแต่ปรัชญาน้ำเน่า เดิม ๆ ก็ตอนสติ ไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวนี่ล่ะ(แอลกอฮอล์ เริ่มเยอะขึ้น) เพิ่มความดุดันตามดีกรี แล้วแต่อารมณ์จะพาไป ว่าไปนั้น

จริง ๆ แล้ว ผมมักจะมีจิตที่คิดมากไปหน่อย ในเรื่องทุก ๆ เรื่อง ด้วยความที่เก็บมาใส่ใจตลอด พอมานั่งคิดทีก็ปลงไปได้ที แต่ไม่นาน มันก็กลับมาใหม่ อย่างวันนี้ แค่ไม่ได้พาตัวเอง ไปลอยกระทง ก็ยังจะนำมาคิดอีก แต่พอมาคิดถึงเหตุผล หลายๆ อย่าง ก็ทำให้คิดได้ขึ้นมาตั้งเยอะ เลยมีเรื่องจะมาเล่าอีกเรื่องคือ การมีสติ แล้วคิดได้ ถือเป็นเรื่องที่ดียิ่ง

ผมว่าบนหนทางนี้ ไม่มีใครทีจะมีความสุข ไปตลอด ต่างคนย่อมต้องมีเรื่องให้คิด แต่เมื่อชีวิต ที่อยู่กับเราตรงนี้ แทบจะไม่มีอะไรจะเสีย ใช่ว่าเราจะได้เปรียบ แต่เราได้เดินทางมาก่อนบนเส้นทางนั้น คำพูดนี่ เลยปลอบใจตัวเองได้ดี ในยามที่ตัวเอง หลงอยู่ในวังวลแห่ง ไหนสักแห่งหนึ่ง แล้วเราจะมานั่งคิดมากทำไม จะให้ใครมาเหมือนเราก็คงไม่ได้ เราทิ้งขยะลงถังทุกครั้ง แล้วใครจะเป็นเหมือนเราบ้าง เราชอบเลข 2 แต่มีตัวเลขอีกหลายตัว ที่ให้คนเราเลือกที่จะชอบ เราไม่เหมือนคนอื่นก็จริง แต่ใช่ว่า จะไม่มีใครเหมือนเราเลย มองโลกที่มันเป็นจริง ปัจจุบัน และมีความสุขกับมันนะครับ แค่ระบายได้ก็หายเศร้า เชื่อเถอะความเศร้าคงอยู่กับเราไม่นานเท่าไรหรอกครับ

เมื่อวาน ผมนั่งเขียนชุด php อยู่ชุดหนึ่ง เรื่องการวนลูป เพื่อ ตัดค่า ซ้ำให้แสดงแค่ บรรทัดเดียว คิดตั้งเป็นชั่วโมง แค่ อัลกอริทึม ง่าย ๆ เข้าใจว่าคงผิดกับเมื่อก่อนมากแล้ว เรื่องนี้ ความคิด ไหวพริบต่าง ๆ มันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปตามอายุก็ได้นะผมว่า แต่ อาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้ ผมเห็นคนสูงอายุ เก่ง ๆ ตั้งเยอะแนะ ในเรื่องของการคิด

เมื่อก่อน ผมนั่งคิด loop แบบ เรียกตัวเอง ได้ในเวลาอันสั้น เพราะมันใช้งานบ่อย ผมว่า ทักษะ กับไหวพริบ เนี้ย มันต้องอาศัย การฝึกฝนการบ่อย ๆ แล้วล่ะ ไม่งั้น สมองในการคิดคงตาย ตามอายุเป็นแน่เลย

วันนี้มาบ่นเล่าเรื่องตามเคยครับ ขึ้นไปทานข้าวก่อน แล้วจะมาเขียนต่อครับ

มาแล้วครับ จริงๆ ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่รู้สึกไม่ค่อยชอบตัวเอง ตอนคิดอะไรไม่ค่อยออกนะครับ ผมเลยคิดว่า การพัฒนาทักษะทางการคิด มันมีความสำคัญมากนะครับ

การคิด (Thinking) คือ การที่คนคนหนึ่งพยายามใช้พลังทางสมองของตน ในการนำเอาข้อมูล ความรู้ ประสบการณ์ต่างๆ ที่มีอยู่ มาจัดวางอย่างเหมาะสม เพื่อให้ได้มา ซึ่งผลลัพธ์ เช่น การตัดสินใจเลือกในสิ่งที่ดีที่สุด เป็นต้น

ที่มา : http://advisor.anamai.moph.go.th/download/think02.html

ผมว่า การคิด กับการเรียนรู้ มันมีความพิเศษ อย่างหนึ่ง ถ้าเราฝึกให้เป็น ฝึกคิดในยามที่สมองของเรา ปลอดโปร่ง ชื่นบาน

และการคิดมีรายละเอียดปลีกย่อยหลายเรื่องครับ เช่น การคิดสังเคราะห์ , การคิดเชิงวิจารณ์ , การคิดแบบนักบริหาร , การคิดอย่างเป็นระบบ (System Thinking)

ไม่ว่าเราจะิคิดแบบไหน สุดท้ายต้องตัดสินใจ ที่จะทำตามการคิดนั้น วันนี้ เรามาหมั่นฝึกทักษะ ในด้านการคิดกันนะครับ

ข้อมูลภาพ จาก : http://race.nstru.ac.th

สิ่งที่เหล่าผู้เขียนโปรแกรม ต้องปวดหัวของการเขียนโปรแกรม มีหลาย ๆ อย่างที่ไม่จบ ในการคิด แค่ครั้งเดียว เพราะถ้าคุณต้องคิดแล้ว จำเป็นต้องคิดตลอด แม้ไม่ได้นั่งหน้าจอ แล้ว

สิ่งเหล่านี้ ผมว่ามักจะเป็นกับ เหล่าโปรแกรมเมอร์เสมอ ๆ บางที อัลกอริทึม ไม่ได้เกิดขึ้นทันที่ ที่หน้าจอ มันอาจจะเกิดขึ้น ในหน้ากระดาษ ในบรรยากาศดีๆ สมองปลอดโปร่ง

วันนี้ผมเชื่อแล้ว ว่า เมื่อไร ที่คุณคิดงานอะไรไม่ออก ขอให้ เปิดตา เปิด สมอง ผ่อนคลาย หรือ พูดง่ายๆ ว่าให้หา หรือทำอารมณ์ในการคิดใหม่ คุณจะเกิดความคิดที่ แก้ไขปัญหาได้ดีขึ้น หรือการทำจิตใจให้พองโต เชื่อว่าความคิดยาก ๆ ง่ายขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อครับ

ผมว่าเหมือนการเขียน Blog เหมือนกัน บางวัน ผมอยากเขียนนั้น เขียนนี่ แต่พอนั่งหน้าคอมฯ จริง ๆ ดันเขียนอะไรไม่ออกเลย แสดงว่าศิลปะ หรือการปล่อยอารมณ์ให้พาไป เอามาประยุกต์ได้กับทุกงาน นะครับ ในความคิดของผม

วันนี้ ก็เหมือนกับทุก ๆ วันครับ คิดไปทำงานไป พอดีช่วงนี้ ไปต้องมนต์ของแม่มดเข้า เลยทำให้สมองมันคิดอะไรไม่ค่อยออก เอาว่าไปน๊าน พอดีผมมีเพื่อนคนหนึ่ง ชอบวาดรูป ทำ animation และเป็นสิ่งที่เธอรัก และบางครั้งเธอก็เขียน blog ได้น่าติดตามครับ

สรุปแล้วผมว่า อารมณ์ก็เป็นตัวหลัก ๆ ให้คนเราทำอะไรด้วยจนลืมตัวนะครับ

ภาพประกอบจาก http://blog.sanook.com

ปล. กว่าจะได้เขียน สักเรื่อง ดองไว้หลายวันเลยเรา ช่วงนี้ยุ่งงานประจำไม่ค่อยได้เข้ามาเขียน นะครับ นี้คือข้อแก้ตัวของผม ว่าทำไม blog ไม่ค่อย update ครับ