สวัสดีครับ ต้อนรับสู่ช่วงใกล้ปิดภาคเรียน เพื่อก้าวสู่วัยเจริญเติบโตอีกขั้น สำหรับลูก ๆ น้อง ๆ พี่ๆ เพื่อนๆ เหมือนไม่ได้ค่อยได้เขียนความรู้สึกสบายๆ มาหลายๆ วันแล้ว ด้วยร่างกาย ไม่ค่อยแข็งแรงซะแล้ว ต้องต่อสู้กับโรคชนิดหนึ่ง ที่ไปปรึกษาคุณหมอ ทุกครั้ง ก็ยืนยันเหมือนเดิม คือ โรค แพ้อาหาร แพ้อากาศ เกิดลมพิษ ผื่นแดง ๆ คัน ๆ ตามร่างกาย ไม่สามารถกลายเป็นอย่างอื่นไปได้
เลยช่วงหลังๆ เลยไม่ค่อยมีอะไรมาเล่าให้ฟังมากนัก ตอนนี้คลายความกังวลไปบ้างแล้ว แต่สิ่งใหม่ที่เข้ามาคือ ทำอย่างไร มันเกิดขึ้นเพราะอะไร ต้องหาสาเหตุ แล้วล่ะ!!! หรือเพราะร่างกายอ่อนแอ เกินไป คิดมากครับ พาให้นอนไม่หลับได้ และก็เป็นมาหลายๆ คืนแล้วด้วย
ตอนนี้งานที่รับไว้ ก็ทำไปเรื่อยๆ แต่ทุกอย่าง ถึงจะเหนื่อยเช่นไร บอกกับตัวเองไว้ตลอดว่า ต้องทำให้เต็มที่ เต็มความสามารถ พยายามที่จะลบ คำประหม่า ต่างๆ ให้ลงไปได้ สิ่งที่ได้มาทุกอย่าง ไม่สามารถได้มาในช่วงเวลาอันสั้นๆ บางอย่าง ต้องใช้เวลา จึงจะเห็นสิ่งสำเร็จ สิ่งที่มีคุณค่าเกิดขึ้น แล้วผมจึงมานั่งทบทวน และภาคภูมิใจ ในสิ่งที่ผ่านมานั้น เรื่องเช่นนี้ คงเป็น และเกิดขึ้นได้กับทุกคน ที่มีความพยายาม และตั้งใจ ถ้าคิดจะคอยให้โชคชะตา ชีวิตนำเราไปในสิ่งที่ดี กับการที่เรานั่งเฉย ไม่ยินดี ยินร้าย ไม่คิดทำอะไรเลย แล้วอะไรล่ะ ที่เราจะได้ อะไรล่ะที่จะวิ่งมาหาเรา ถ้าเราไม่วิ่ง ไปหามัน มันเป็นเหมือน ปรัชญา มันเป็นการดิ้นรนในการดำเนินชีวิตครับ
ที่เล่ามาทั้งหมด มันเหนื่อยครับ ที่จะรับทุกอย่างไว้ ผมไม่ได้ให้ใครต้องเศร้า กับการนั่งอ่านข้อความลักษณะเช่นนี้ เพราะหนทางแห่งความสุข แต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนสุข สบายใจ ที่ได้พูดๆๆๆ คุยๆๆๆ แต่บางคน มีความสุข กับตนเอง อยู่ในโลกของตัวเอง เลยเหนื่อยเปล่าๆ ที่จะพูด และพยายามใช้ความรู้สึกของเรา ตัิดสินความรู้สึกของคนอื่น คำพูดกินใจ แค่ประโยชน์เดียว น้ำตาไหล มาเป็นทาง ก็มีให้เห็นเยอะ พูดให้ตาย ไม่ผ่านเข้ารูหูแห่งหัวใจ ก็มี สรุปแล้ว ผมมีความสุข ที่ได้เขียน ได้เล่าเรื่องราวแบบๆ นี้ ประสบการณ์ ต่างๆ ดีๆ จะทิ้งให้สูญเสีย ไปเปล่าก็ใช่อยู่ สมุดเล่มนี้ ยังคอยผมอยู่เสมอ เพื่อรออารมณ์ของผม เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นได้ทุกวัน การกรองคำ และประโยคต่างๆ ออกมาจาก ประสบการณ์ ความคิดครับ อายุ ประสบการณ์ นั้น ใช่ความคิดในการ ต่อยอดความรู้ จะพัฒนาได้เหมือนกันครับ เหนื่อยวันนี้ เริ่มดีขึ้น เพราะเรามีหลายๆ อย่างที่เป็นความภูมิใจ ในความเป็นเราเอง และก็ไม่อยากเอาไปเปรียบเทียบกับใครให้เหนื่อย แค่หนทางก้าวย่าง ก็ไม่เหมือนกันแล้ว

www.knowdev.com
read more »