Nirak ‘s BLOG

พอดี…พอใจ…พอเพียง

ผมว่าในชีวิตของคนเรา ถ้าเราทำได้ ดัง 3 คำนี้ สุขใจที่สุดแล้ว แต่ไม่ ชีวิตยังต้องดิ้นรน เพื่อความอยู่รอด ค้นหา พุ่งเป้าสู่ความสำเร็จ หลาย ๆ คน ดำเนินชีวิต โดยไม่มีสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ ขาดซึ่งกำลังใจในแต่ละวัน ที่ดำเนินชีวิต

ผมว่าในแต่ละวัน ปล่อยให้ชีวิต คงอยู่กับความธรรมดา ไม่ทยานอยาก ก็ดีนะ

ผมรู้สึกแปลกใจตัวเองมาก วัน 2 วันนี้ รู้สึกว่าจิตใจไม่ค่อยเป็นของตัวเองเท่าไร มองคนรอบข้างมากกว่ามองตัวเอง เกิดการเปรียบเทียบ ผมมักจะถูกนำมาเปรียบเทียบ กับคนที่ดีกว่าเสมอ ทำให้ผมรู้สึกว่า ตัวเองไม่ดีเท่าเค้าหรือ?? หรือเค้าเก่งกว่าเราหรือ?? มันจะเป็นลักษณะนั้นเสมอ เหตุผล อย่างนี้ มันทำให้ตัวเองไม่ค่อยจะมีค่า

ผมเลยใช้คำนี้ เพื่อให้ชีวิตของผม ‘พอ’ หยุดฟุ้งซ้าน ไร้เหตุผลในการดำเนินชีวิต แต่ส่วนหนึ่งผมก็มีสิ่งที่ดี คือ ผมรักแม่ รักพ่อ รักครอบครัว รักพี่น้อง พร้อมที่ให้โดยไม่มีเหตุผล ถ้าเราพร้อมที่จะให้

วันนี้ผมพอแล้ว ผมเริ่มยอมรับสิ่งที่ผมเป็นมากขึ้น เริ่มอ่านหนังสือ หรือ ข้อความธรรมะ มากขึ้น จากที่ไม่เคยสนใจเลย

จริง ๆ แล้ว คำว่า ‘พอ’ ทำยากมากครับ แต่อยากให้ทุกคนพยายาม ขอให้ประสบความสำเร็จกันทุกคนนะครับผม

วันนี้ ทางบริษัทที่ผมทำงาน มีสวัสดิการสำหรับพนักงาน เรื่อง สุขภาพนักงาน เป็นการตรวจสุขภาพประจำปีครับ ดีมากครับ ต้องบอกหน่อยว่า ส่วนตัวผมเอง สิ่งที่ผมไม่ค่อยได้ทำตอนนี้ คือออกกำลังกาย ให้เวลากับสุขภาพของตัวเอง

สำหรับคนทำงาน สิ่งนี้เป็นเหมือนระเบียบ ข้อบังคับ ที่ดีที่สุด สำหรับการดูแลสุขภาพ เพราะผมว่าโดยมากแล้ว เราจะมีความคิดว่า การไปหาหมอ ก็ต่อเมื่อเรา เจ็บไข้ ไม่สบาย ผมว่าเป็นความคิดไม่ดีเลยครับ

การไปหาหมอ ก็คือการดูแลสุขภาพ ให้ดีอย่างน้อย ปีละ 2 ครั้ง และที่สำคัญไปกว่านั้น ก็คือการดูแลตัวเองเป็นดีที่สุด(แต่ตัวเองไม่คอยทำเลย) นอนดึก ดื่มเหล้า นั่งงอหัวอยู่แต่หน้าคอมฯ จนหลายๆ คนบ่น

ผมเลยมาบ่นให้ทุกคนอ่าน ฮ่า ๆๆๆ ดูแลสุขภาพตัวเอง เริ่มออกกำลังกาย พร้อม ๆ กับผมนะครับ และผมก็ตั้งใจจะทำให้ได้เช่นนั้นครับ

1. ผมชอบที่จะ coding มากกว่านั่งออกแบบหน้าจอ Graphics

2. ผมมักจะทำเรื่องง่าย ๆ ให้ยากได้เสมอ

3. ผมมักจะหงุดหงิดเสมอ เมื่อต้อง support หรือตอบปัญหา user โดยตรง เมื่อหาใครไม่ได้ก็ต้องจำใจทำเอง

4. เมื่อเขียนโปรแกรม ความคิดจะไปก่อนการลงมือทำเสมอ

5. ผมมักวางแผนงานก่อนเสมอ แต่ทำไม่ได้ตามแผนสักกะที

จริง ๆ แล้ว ข้อเสียของผมเอง เมื่อมานั่งดูมันเยอะเหมือนกันเนอะ ผมไม่ได้เป็นนักคิด นักพูดที่เก่ง เพราะ ข้อเสียผมมีมากกว่าข้อดี แต่ข้อดีเล็ก ๆ ที่ผมมีก็คือ ผมเป็นคนดีครับ…ฮ่า ๆๆ(คนเรามีทั้งข้อดี และข้อเสีย จะสำคัญก็ตรงนี่ล่ะครับ)

เล็ก ๆ น้อย ๆ ครับสำหรับ webmaster programmer admin อย่างกระผม(ยังสรุปไม่ได้สักที ว่าผมทำอาชีพ อะไรกันแน่ ฮ่ ๆๆๆ)

ครั้งหนึ่ง เวลาผมคิดอะไรที่จะเขียน blog ไม่ออก ผมสัญญาว่าผมจะนำ เนื้อหา link ของ blog ที่มา comments ที่นี่ขึ้นมา ซึ่ง blog ผมก็เขียนแต่เรื่องราวส่วนตัว ของมนุษย์เงินเดือน ทำเว็บเป็นงานอดิเรก เมื่อเจอคนเขียน blog ที่แนวทางเดียวกันเลย ก็ใช่เลยครับ

สิ่งสำคัญคือ เราต้องเรียนรู้ ให้ได้หลัก ๆ สักเรื่อง ว่าก็คือ เก่งสักอย่าง ที่เหลือมาเป็นส่วนเสริม และก็หาทางต่อยอดส่ิงที่เราชอบนั้น วันหนึ่งล่ะครับ สิ่งนั้นจะนำให้เราประสบความสำเร็จสักวัน ไม่ช้า ก็เร็ว ผมเองก็มีแนวความคิดในการเรียน ศึกษาคอมพิวเตอร์มาประมาณนี้ล่ะครับ ขอให้ทุกคนที่เรียนสายคอมพิวเตอร์ขยัน ๆ กันทุกคนเด้อครับ

ผมมักจะโดนลูกสาว ถามเสมอว่า ทำไม แล้วทำไมต้องเป็นอย่างนั้น ทำไมต้องเป็นอย่างนี้ ผมว่าจริง ๆ คำถามทุกคำถามต้องมีเหตุผลเสมอ ไม่ว่าอย่างไร  ส่วนที่ผมจะตอบลูกว่าทำไม ผมต้องหาเหตุผลมาเสมอ

ขอบคุณรูปจาก : http://gotoknow.org/file/tanin_hong_sa

แต่ด้วยการที่ เด็กกับผู้ใหญ่ รับรู้มาต่างกัน สิ่งนั้นเคยเห็น สิ่งนั้นไม่เคยเห็น นี่ล่ะผมว่า ทำไม เราจึงต้องหาเหตุผลกัน บางครั้งผมแปลกใจในคำถามของลูกมาก เพราะสิ่งที่ถาม คือสิ่งที่เราเคยประสบพบมา เคยเห็นว่า แต่ถ้าเป็นในสถานการณ์ ของเราตอนเป็นเด็กตอนนั้น โลกความคิดของเด็กอย่างผมเองยังแคบมาก เราจะนำเหตุผลในสมัยอดีต มาสอน มาบอกเล่าเหตุผล คงไม่ใช่ โดยมาก เมื่อผู้ใหญ่ ไม่มีคำตอบให้กับคำถาม ว่าทำไม ถ้าสำหรับคนไม่มีเหตุผลหน่อยก็จะดุ ถามอะไรไม่เข้าเรื่อง

สำหรับผม คำถามของเด็กทุกคำถาม ควรมีคำตอบ และเหตุผลเสมอ ไม่ว่าถูก หรือผิด เพราะเค้าถามด้วยความเดียงสา ยังไม่รู้ ยังไม่ภาษา ยังไม่เข้าใจ ผมเชื่อนะครับว่ายังมีผู้ใหญ่หลายคน มีนิสัยลักษณะนี้

สรุปว่า เราอย่าหาเหตุผลดีกว่า ว่าทำไม แล้วต้องทำไมล่ะ ก็เมื่อตัวเองเอง ยังต้องตั้งคำถามนี้บ่อย ๆ เหมือนกัน ผมว่าก็พอ ๆ กับเด็กถามนั้นล่ะมั้ง คือ ถามตัวเองว่าทำไม???!!!