ก็กลับมาตั้งแต่วันที่ 8 แล้วครับ ได้พักผ่อนเต็ม ๆ 1 วัน และก็มาเริ่มงานปกติครับ เสียดายไม่ได้เก็บภาพแหล่ง Shoping ของคนกรุงมาให้ดู ผมว่าหลาย ๆ คน คงจะนึกภาพออกล่ะครับ
วันนั้นตื่นตั้งแต่เช้าตี 5 ครับ รถทัวร์ออกเที่ยว 05.40 ครับ ไม่ถึง 2 ชั่วโมงก็เข้ากรุงเทพครับ ถึงกรุงเทพก็ เกือบ 08.00 ครับ ต่อรถไฟฟ้าจากเอกมัย ไป ชิดลม 30 บาท (ค่าโดยสาร ที่พัก สามารถเบิกกับบริษัทได้ครับ อยากนี้ผมชอบเลยครับ) ได้ทั้งความรู้ ได้เปิดหู เปิดตาบ้าง เพราะปัจจุบันนาน ๆ ครั้ง กว่าจะได้เข้ามากรุงเทพ เอาให้คุ้มหน่อย ฮาๆๆ แต่จะให้คิดจะมาทำงานที่กรุงเทพ ต้องคิดหนักครับ สำหรับเรื่องนี้ ไหนค่าใช้จ่ายเพิ่ม อยู่บ้านก็ดีอย่างนี้แหละครับ
สิ่งหนึ่งที่ผมจะมาเล่าให้ฟัง ดูเหมือนมันเป็นชีวิต ชีวิตที่ต้องอยู่ในกรอบของคนทำงานน่ะครับ บางครั้งการเปิดหู เปิดตา มองออกโลกภายนอกบ้างมันก็ดีครับ ได้เห็น การเปลี่ยนแปลง หลาย ๆ อย่าง เช่นผมเดินเล่นแถว สยาม พาราก้อน ประตูน้ำ ถามว่าผมมองเห็นอะไรครับ ผมมองเห็นคนครับ การดำเนินชีวิตของคนในแต่ละแหล่งชุมชน มีทั้งคนต่างวัย ต่างชนชาติ ต่างที่มา ต่างจิตต่างใจ
เหมือนกับผมเลยต่างเวลา ต่างสถานที่ กับการมาอบรมเพียงไม่กี่วัน ก็ได้อะไร ๆ เยอะครับ สนุกกับชีวิต อีกรูปแบบหนึ่ง ผมว่าการสนุก หรือมีความสุขกับชีวิต แค่สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็มีทำให้จิตใจชื่นขึ้นได้ นั่งยิ้มได้ แต่ไม่ใช่ว่าเห็นใบไม้ไหว ลมพัด ก็ยิ้มก็หัวเราะนะครับ แบบนี้มันแปลกแล้วล่ะครับ
เอาเป็นว่า ชีวิตแต่ละมุมมองไม่เหมือนกัน ใครจะยิ้ม ใครจะเสียใจ มันเป็นช่วงจังหวะของชีวิต แต่อย่าลืมว่า ‘ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ’ (ขอหยิบยืม ท้ายเนื้อหาเพลงของ bodyslam หน่อยนะครับ) แต่ชีวิตใช่ว่าจะเศร้าไปตลอด หรือ สมหวังไปตลอดครับ เผื่อความผิดหวัง อกหักไว้บ้างก็ดีนะครับ