Nirak ‘s BLOG

ช่วงนี้ ผมต้องนั่งศึกษา LearnSquare เป็น ซอฟต์แวร์ ประเภท Thai Opensource e-Learning System และภายใน engine นั้น เค้าพัฒนาต้นแบบมาจาก PHP-Nuke หรือ Postnuke ปรับการจัดการเนื้อหา เป็นการเรียนรู้ เป็นเหมือนกับ โปรแกรมช่วยสอน ถ้าใครที่เป็นคุณครู จะเข้าใจ หน่วยของโปรแกรมช่วยสอนเป็นอย่างไร ครั้งที่ผมเรียนอยู่ ผมจะใช้ macromedia Autoware เป็นเครื่องมือสำหรับสร้างเนื้อหา บทเรียน บททดสอบ สร้างเงื่อนไขต่าง ๆ ให้ผู้เรียน จากเริ่มต้น จนกระทั่งจบหลักสูตร สุดท้ายก็ประเมินผลด้วยข้อสอบประมาณนี้ล่ะครับ

read more »

สวัสดีครับ จากวันเสาร์-อาทิตย์-จันทร์ เป็นวันหยุดที่รู้สึกว่า ยาวนานเหลือเกิน เพราะอะไร ผมเองไม่อยากหาเหตุผล ช่างมันเถอะ ผมเคยคิดว่า คนเราทุกคน ต้องอยู่กับความทรงจำที่เศร้า ๆ ให้ได้ แต่มันไม่ใช่เสียทุกคนที่จะทำได้ เพราะทุกครั้งเมื่อมีอะไรมาสะกิด หรือมาปลุกสิ่งที่ฝังไว้มานาน

และในขณะนั้นชีวิตเราเหงา ความเศร้าต่าง ๆ จะถั่งถม ลงมาใจจิตใจ ยากที่ใครสักคนจะรับไว้ได้

ผมจะดีใจมาก ทุกครั้ง ที่ทำให้ใครสักคนได้คิดว่า เค้าไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้คนเดียว อย่างน้อย ณ พื้นที่ว่างเปล่า บนโลกใบนี้ ยังมีคนเดินวนเวียน อยู่ในพื้นที่ของตัวเองกันทั้งนั้น

จริง ๆ แล้ววันหยุดที่ผ่านมาของผม ไม่เศร้าอะไรครับ ผมแค่อยากแบ่งปัน เรื่องเศร้า ๆ จากใครสักคนในโลกนี้ ก็เท่านั้นเอง

วันหยุดนี้ ผมได้มีโอกาสได้ไปร่วม งาน Family GM(General Motors ) เนื่องจากเป็นเครือญาต ของ GM น้องชายคนหนึ่ง ที่ผมรัก และก็แอบถ่ายรูป ไว้พอสมควร ไว้จะนำมาให้ดูนะครับ เค้าจัดยิ่งใหญ่ จนผมยังแอบอิจฉาน้องชายของผมเลยครับ ที่ได้ทำงานในบริษัทที่ให้ความสำคัญกับทรัพยกรบุคคล เป็นที่หนึ่ง

ครั้งนี้ ก็มี คาราบาว และสาวกระแต(และก็เป็นตากล้องจำเป็นอีกตามเคย ) มาให้ความสนุกสนาน เหมือนทุก ๆ ปี ที่บริษัท จะเชิญศิลปินดัง ๆ มาให้ความบันเทิงครับ

ผมว่านะครับ ในวันหนึ่ง ๆ ความสุข ความเศร้า ของคนเรา มันมักผสมปนเป กันอย่างแยกไม่ออกก็ได้ คงไม่มีใครที่จะมานั่งคัดแยก ได้ขนาดนั้น เพราะเรามีอะไรที่ต้องทำ อีกมากในชีวิต เลยผมอยากส่งใจ ให้คนที่เศร้าที่สุดในชีวิต และคนที่สุขที่สุดในชีวิต ว่ายังมีอีกหลายชีวิต  คอยเป็นกำลังใจให้เสมอ เพื่อให้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้ เพียงลำพังครับ…

นี่ล่ะครับ ช่วงวันหยุด ความสุข ความเศร้า เกิดขึ้นร่วมกันได้เสมอ…

เมื่อเช้านี้ ต้องตื่นแต่เช้า เพื่อไปส่งลูกสาวไปโรงเรียน และกะว่าจะกลับมานอน เพื่อจะไปทำงานตอนบ่ายต่อ นอนไม่หลับเสียนั้น เหตุผล…

1. Location บรรยากาศตอนเช้า หลังมีแสงแดด ไม่เหมาะสมสำหรับการนอน

2. ห้องไม่โปร่ง ไม่โล่ง

3. มีเสียงรบกวน

4. เป็นคนมีนิสัยอย่างหนึ่งคือ ถ้าตื่นแล้ว จะนอนต่อไม่ค่อยได้ เพราะจะนอนถึงเทียงได้ ก็ต้องเป็นตื่นสาย ๆ ทีเดียว

นั้นเรื่องของการนอนไม่หลับ เลยนึกว่าจะหาอะไรทำดี ใจก็แว๊บขึ้นมาว่าน่าจะจัด Location โต๊ะทำงานในห้องใหม่ดีกว่า เผื่อนั่งทำงานจะมีไอเดีย อะไรดี ๆ เกิดขึ้นบ้าง เพราะผมเคยดูหนังฝรั่ง เค้าจัดบรรยากาศโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยของไฮเทค ๆ  ตอนนั่งทำงาน คิดว่าหัวมันน่าจะวิ่งดีขึ้น ผมคิดไปเองหรือเปล่า หรือ เพ้อฝัน หรือจินตนาการเอาเอง (เพราะดูหนังมากไป) เอาล่ะ มันจะเป็นอะไรก็ช่าง ขอลองเปลี่ยน Location ใหม่แล้วกัน Look ใหม่ก็ต้องดีกว่าเก่าอยู่แล้ว

ตอนแรก แค่คิดว่าเปลี่ยนใหม่ แล้วเผื่อจะมีอะไรดี ๆ หรือ ความคิดดีๆ เกิดขึ้นบ้าง ผมว่าสภาพแวดล้อม บนโต๊ะทำงาน ในห้อง ต้องมีส่วนให้หัวสมองเราคิดได้ดีก็ได้

สรุปว่าว่าใช่ครับ เมื่อผมเปลี่ยนแล้ว เริ่มจัดองค์ประกอบ ให้เหมือนโลกจินตนาการของตนเอง มันได้ผลครับ รู้สึกดีครับ

ความสุขดี ๆ อีกอย่างคือ ภูมิใจในสิ่งที่จัด เพราะเป็นความคิดของเรา ผมว่านี่เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เราสามารถทำได้ ยามที่หัวเราคิดอะไรไม่ออก

ลองนำไปลองดูกันนะครับ

*** ภาพประกอบจาก : planbuilt.com ***

Bangkok Dangerous ฉบับฮอลลีวู้ด

นักแสดง:  นิโคลัส เคจ, ชาคริต แย้มนาม, เป้ย ปานวาด

โดยส่วนตัวแล้ว ผมเป็นคนที่ชอบดูหนังมาก ก็ว่าได้ เพราะทุกครั้งที่ดู จินตนาการที่ได้ หนัง ทำให้ผมรู้สึกว่ามีความสุข ที่มาเล่านี้ ใช่ว่าเรื่องนี้ ผมดูแล้วนะครับ ยังเลย คิดว่าคงพลาดอีกนั่นแหละ

ไม่ล่ะ ที่เล่าเห็น แฟนฝรั่ง แถว ๆ บ้าน เค้าก็ชอบดูหนังแนวนี้ครับ รวมทั้งฝรั่งเองด้วยล่ะ แค่เล่าให้ฟังเฉย ๆ ครับ พอดูผมคุ้น ๆ กับชื่อหนังต่างหาก ไปหาข้อมูล ก็ได้ว่า เคย ออกฉายไปแล้วเมื่อ 2543

เนื้อเรื่องย่อ ค้นไปค้นมาเลยทราบว่าหนังเรื่องนี้ เคยเข้าสู่เทศกาลหนังต่างประเทศ (โทรอนโต) และเป็นที่ยอมรับ เลยทำ version ใหม่เป็น ฉบับฮอลลีวู้ด

ผมยังคงสนับสนุนให้พวกเรา ดู หนังไทย กันล่ะครับ ถึงผมจะชอบหนัง Action ของฝรั่งเค้า แต่หนังไทยดีๆ ก็มีเยอะครับ

จริง ๆ แล้วผมไม่สันทัดเรื่อง หนัง หรอกครับ หาข้อมูลต่าง ๆจากอินเตอร์เน็ตนี่ละ พอดีไม่รู้ว่าจะหาเรื่องบันเทิง ใด มาเล่าให้ฟัง ก็นึกได้เรื่องหนังนี่ล่ะ และพอดีก็อยากไปดูด้วยครับ

ผมว่าเทคโนโลยี การทำหนังของเรา ก็ไม่แพ้ใครน่ะครับ ปัจจุบันไอเดียในการสร้างสำคัญครับ ความคิดผมนะ หนังจะสนุก มันต้องได้ข้อคิด เมื่อดูจบแล้ว หนังเรื่องใด เราอิ่มความสุข น้ำตาซึม ปลุกใจเล็ก ๆ ผมว่าหนังเรื่องนั้นผ่านครับ…

เมื่อคืนนั่งดูหนัง เรื่องนี้ครับ ตอนที่หนังเรื่องนี้เข้าโรงใหม่ ๆ ผมไม่มีโอกาสได้ดู ครับ อาจเพราะหลัง ๆ ผมขาดสิ่งที่เป็นบันเทิง การพักผ่อนในเรื่องนี้น้อยไปครับ

ยอมรับว่าไม่เคยเข้าดูหนัง ได้ประมาณ ปีกว่าแล้ว ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากดูนะครับ แต่ยังหาโอกาสยังไม่ได้ครับ จริง ๆ ผมว่าการทำงานหนัก ๆ ควรจะมีเวลาสำหรับการพักผ่อนบ้าง เช่น ดูหนัง ฟังเพลง ไปเที่ยว ตากอากาศ จริง ๆ แล้วผมก็พยายามหาโอกาสอยู่เหมือนกัน ผมเริ่มอิจฉา คนที่มีเวลาไปเดินเที่ยว ดูหนัง แล้วล่ะครับ

คือที่เอาหนังเรื่องนี้มาเล่าเพราะว่า สะอึกคำว่า แล้วพวกคุณล่ะทำห่าอะไรกันมั้ง (What the fuck have you done lately) ขออภัยถ้าหยาบคายหน่อย เพราะคัดลอกมาจากหนังครับ

ผมมักชอบหนัง Action ประเภทเสียดสีสังคม เพราะมันมีอะไรให้เราคิดเสมอ ๆ  ผมว่าเรื่องนี้ก็เช่นกัน ผมว่าผู้ชายประเภทในหนังเรื่องนี้ คงมีอยู่เยอะ แต่จะมีสักกี่คน ที่หลุดออกมาทำสิ่งที่คิดว่าใช่ ถูกต้อง ดีกว่าทนกับสิ่งที่มันไม่ใช่ ไม่ถูกต้อง (แต่คงจะมีคำถามอีกนั้นล่ะ แล้วจะมีหรือเปล่า)  หรือจะเลือกทางที่จะเดินเหมือน นางเอกก็ไม่ผิด น่านับถือ แม้จะคิดได้ตอนจบชีวิต สุดท้ายจุดจบของหนัง ก็คือ ให้ความสนุก ได้ข้อคิด ได้ความบันเทิง

สรุปแล้วว่า คนในสังคมนี้ แม้ทำความผิด ไว้มาก แต่ถ้าวันหนึ่ง จะกลับใจเป็นคนดี สังคมก็ย่อมให้อภัยเสมอ