จะคิดให้มันมากทำไม เมื่อชีวิต ยังอยู่และเดินต่อไป
เราทำเพื่อคนอื่นได้ แต่ทำไม เราทำเพื่อครอบครัวไม่ได้ ถ้ามีใครมาพูดกับผมแบบนี้ ผมต้องเสียใจไปหลายวันแน่ๆ แต่ด้วยส่วนหนึ่งแล้ว ผมเองเป็นคนไม่ค่อยพูด จะพูดมาก และคนเบื่อฟัง เพราะมีแต่ปรัชญาน้ำเน่า เดิม ๆ ก็ตอนสติ ไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวนี่ล่ะ(แอลกอฮอล์ เริ่มเยอะขึ้น) เพิ่มความดุดันตามดีกรี แล้วแต่อารมณ์จะพาไป ว่าไปนั้น
จริง ๆ แล้ว ผมมักจะมีจิตที่คิดมากไปหน่อย ในเรื่องทุก ๆ เรื่อง ด้วยความที่เก็บมาใส่ใจตลอด พอมานั่งคิดทีก็ปลงไปได้ที แต่ไม่นาน มันก็กลับมาใหม่ อย่างวันนี้ แค่ไม่ได้พาตัวเอง ไปลอยกระทง ก็ยังจะนำมาคิดอีก แต่พอมาคิดถึงเหตุผล หลายๆ อย่าง ก็ทำให้คิดได้ขึ้นมาตั้งเยอะ เลยมีเรื่องจะมาเล่าอีกเรื่องคือ การมีสติ แล้วคิดได้ ถือเป็นเรื่องที่ดียิ่ง
ผมว่าบนหนทางนี้ ไม่มีใครทีจะมีความสุข ไปตลอด ต่างคนย่อมต้องมีเรื่องให้คิด แต่เมื่อชีวิต ที่อยู่กับเราตรงนี้ แทบจะไม่มีอะไรจะเสีย ใช่ว่าเราจะได้เปรียบ แต่เราได้เดินทางมาก่อนบนเส้นทางนั้น คำพูดนี่ เลยปลอบใจตัวเองได้ดี ในยามที่ตัวเอง หลงอยู่ในวังวลแห่ง ไหนสักแห่งหนึ่ง แล้วเราจะมานั่งคิดมากทำไม จะให้ใครมาเหมือนเราก็คงไม่ได้ เราทิ้งขยะลงถังทุกครั้ง แล้วใครจะเป็นเหมือนเราบ้าง เราชอบเลข 2 แต่มีตัวเลขอีกหลายตัว ที่ให้คนเราเลือกที่จะชอบ เราไม่เหมือนคนอื่นก็จริง แต่ใช่ว่า จะไม่มีใครเหมือนเราเลย มองโลกที่มันเป็นจริง ปัจจุบัน และมีความสุขกับมันนะครับ แค่ระบายได้ก็หายเศร้า เชื่อเถอะความเศร้าคงอยู่กับเราไม่นานเท่าไรหรอกครับ













อ่านแล้วดูเหมือนเศร้า เราอดคิดไม่ได้ เพราะเราเฝ้าตั้งคำถามให้ตัวเองคิดครับ จะหยุดคิด ก็ต้องหยุดตั้งคำถาม ปล่อยวาง อย่างที่เขียนไว้นั่นแหละครับ
คุณเดย์ ครับ ตอนนี้ ผมต้องยึดคำนี้มาใช้ครับ สุขทุกข์ อยู่ที่ใจ อยากทำอะไรก็ทำ ต้องขอบคุณ หลายๆ คนที่รัก และคอยเตือนสติครับ