Nirak ‘s BLOGปรับปรุงเรื่องราวส่วนตั๊ว ส่วนตัว หน่อยดีกว่า
เมื่อวาน เพื่อนตัวดี ที่หายหน้า หายตาไป เป็น 10 ปี คุณเอกชัยครับ ท่านส่ง MMS มาให้กระผม กระผมรู้สึกดีใจ จนพูดไม่ถูก เพราะตั้งแต่ 10 กว่าปีที่ผ่านมา ท่านไม่เคยส่งอะไรมาให้ผมเลย 555+ ว่าไปนั้น เอาเพื่อนมานินทา ซะเลย 555+2
กระผมเลยนำทั้งรูปและบทความ ไปเขียนไว้ เจอกันท่านยังกวนเหมือนเดิมล่ะครับ ผมนำมาเผยแพร่ไว้ที่นี่ เลย คิดถึงเพื่อนว่ะ , catalog รูป http://friends.knowdev.com/catalog/ ผม update รูปท่านให้แล้วนะครับ คงเห็นแล้วว่า blog ผมแต่เต็มไปด้วยรูปเพื่อน ๆ
เลยอยากถามเพื่อนว่า รูปนี้
ท่านถ่ายไว้ตอนไหน ช่วยบอกกระผมทีเถอะครับ 555
ช่วงหลังรู้สึกจะได้พูดคุยกันมากขึ้น เพื่อนท่านนี้เป็นคุณครู ทำงานที่นครศรีธรรมราชครับ โรงเรียนไหน ผมจำชื่อไม่ได้ แต่อยู่แถวปากพนังครับ
ผมมักพูดว่า กว่า 10ปีแล้วแสดงว่า อายุ อานาม คงจะเยอะกันทุกคนแล้ว สำหรับกลุ่มเพื่อน ๆ ของกระผม แต่รับรองว่ายังไม่มีใครล้มหายตายจาก กันไปแน่นอน เพียงแต่ ขาดการติดต่อกันเท่านั้นครับ ผมไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทเท่าไร สำหรับท่านนี้ ล่ะสนิทที่สุดแล้ว แต่อยู่ไกลโค-ตร
แต่สำหรับผมเชื่ออย่างหนึ่งคือ เพื่อนผมทุกคน มีวิญญาณความเป็นครู เต็มเปี่ยมครับ ซึ่งคงเหมือนกับกระผม ที่พร้อมจะแนะนำ สอน ได้เท่าที่ผมมีความรู้ นอกจากนั้น ที่เหลือ ก็ต้องช่วยตัวเอง ในการใฝ่คว้า หาความรู้อยู่เสมอ การลองผิดลองถูก มักได้ประสบการณ์ดีๆ กว่าการนั่งคอยรับอยู่ โดยไม่ดิ้นรน ค้นหาอะไรเลย
สรุปแล้ว ปัญหา ความรู้ทุกอย่าง ให้เริ่มที่ตัวเองก่อน ไม่ได้ค่อยค้นหา ศึกษาด้วยตัวเอง และสอบถามจากผู้มีความรู้…ผมเชื่อว่าไม่มีคำถามใด ที่ไม่มีคำตอบและเหตุผล เพราะทุกอย่าง เกิดจากเหตุและผล
ปล. หลัง ๆ บางเรื่องบางราว เป็นความคิดเห็นส่วนตัว โปรดใช้วิจารญาณ ในการรับ ซึบซับ และถ่ายทอดครับ
อิอิ แหมเห็นรูปเอกแล้วโต๊กกะจายหมดเลยเนอะ เพื่อนเราเปลี่ยนไปเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คิดถึงเพื่อนนะ ติดต่อเราบ้างเด้อ