Nirak ‘s BLOGหาเรื่องมาเขียนนี่ มันยากจังเนอะ
เดือนนี้เขียน blog น้อยจังเลย รู้สึกตัวเองเลยครับ เข้าไป กลางเดือนแล้ว นี่เพิ่งเรื่องที่ 3 บางที ผมรู้สึกว่า หัวข้อเรื่องเป็นอะไรที่ เกิดยากพอสมควร สำหรับผม ช่วงนี้ ข้อความทุกอย่าง สงสัยล้วนอยู่ที่ นกสีฟ้า(ทวิตเตอร์) เป็นหลักมั้ง อ่ะลองไปอ่านกันดู บางข้อความ นึกตอนนั้น เขียนตอนนั้น ตอนนี้คงจะเรียบเรียงมาไม่ค่อยถูก ว่าแล้วก็คอยตามอ่านดูนะครับ
แต่ยังไง ก็ต้องเข้ามาเขียนอยู่แล้วล่ะครับ พอดีช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานั้น ที่ทำงานมีการปรับเปลี่ยนระบบงานนิดหน่อย เลยทุ่มเวลาศึกษา งานใหม่ โปรแกรมใหม่น่ะครับ เลยไม่เคยเห็น up blog ตอนนี้ ผ่านมาวันสองวันแล้ว เริ่มโอเค กับระบบใหม่ สำหรับผมเอง มองโปรแกรมว่า ระบบงานเดิม เปลี่ยนแปลงหน้าตา รูปแบบของการเข้าถึงข้อมูล ความแตกต่าง ยังเหมือนเดิม ผมมานึกถึง การที่เราใช้ OS อยู่ แต่เปลี่ยนมาใช้อีกระบบ ใช่ครับ โปรแกรมหรือ ระบบเดิม มีอะไร ตัวใหม่ก็มีแบบนั้น ส่วนความแตกต่างของผมคือ การใช้ง่าย ใช้ยาก มีรูปแบบงานใหม่ๆ เกิดขึ้น ซึ่งแตกต่าง น้อย หรือมากกว่าระบบเดิม การศึกษาเรียนรู้ไม่ยากเกินไป กับการปรับเข้าหา หรือปรับใช้ นอกจากจะต่อต้านมันเท่านั้น ทุกอย่างมันจะยากไปหมด แค่เราไม่เปิดตา เปิดใจ เข้ามาครับ
สรุป วันนี้เลยได้ความคิดดี ๆ มาเล่ากันฟังอีกเรื่อง คือ เปิดรับ(ใจและกาย) และต่อต้าน(ใจและกาย) มันทำให้อะไร ต่อมิอะไร ดูแล้วยากไปหมดนะครับ…ผมว่าน่าจะจริงนะครับ
ปล. ระหว่างที่เขียนเรื่องนี้ จะไปดึงข้อความจากทวิตเตอร์ เห็นเค้า update Widget ใหม่ เลยนำมาใส่ไว้ให้อ่านก่อน เผื่อผมดอง blog 555
