Nirak ‘s BLOGหนึ่งอาทิตย์ที่ผมมีความสุขมาก ๆ ครับ
วันที่ 13 เช้าเริ่มเดินทาง จริง ๆ แล้ว ผมออกจากพัทยา ประมาณเกือบ 2 ทุ่ม เพื่อไปพักที่ กรุงเทพฯ คืนหนึ่ง แล้ว ออกเดินทาง เช้าของวันที่ 13 ถึงทุ่งสง นครศรีฯ เย็นพอดีครับ ถือว่ากำลังดี ไม่มืดครับ เพราะผมขับรถ กลางคืน สายตาไม่ค่อยดีเท่าไร
ถึงบ้าน แล้วไม่ต้องมีคำบรรยายครับ รู้สึกอบอุ่น อย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้ ระยะทางจะไกล แต่พอถึงบ้่านแล้ว ไม่รู้สึกว่าเหนื่อยเลย
เวลาหนึ่งอาทิตย์ และทุก ๆ วันผ่านไป มันเร็วมาก เหมือนหลับ แล้วมีความสุข เวลาตื่น สำหรับผมเอง หนึ่งปี มีสักครั้ง ที่ได้กลับเยี่ยมบ้าน ก็มีความสุขแล้วครับ ใจจริง อยากกลับ เดือนล่ะ 1 ครั้ง ถ้าเป็นไปได้
ความสุขที่ได้เห็นแม่ สบาย แต่จะมีความสุขขึ้นอีกมาก ครับ ถ้าพี่น้องทุก ๆ คน ได้อยู่ด้วยกัน สำหรับผู้เป็นแม่ หวังแค่นี้เอง แม่ตื่นมาหุงข้าว ทำกับข้าวให้ลูก ๆ ตั้งแต่เช้า แต่หันไปมองลูก ตื่นสายได้ ทุกวี่ทุกวัน
เมื่อมีลูก แล้วจะรู้ ว่า ทุกสิ่งที่ทำ ไม่ได้หวังตอบแทนใด คือ การทำเพื่อลูก นั่นเองครับ
ผมว่าชีวิต ครอบครัว จะมีความสุข แค่ความเข้าใจ ว่า การเป็นพ่อ แม่ควรทำอะไรให้ลูก การเป็นลูก ควรทำอะไรเพื่อ พ่อ แม่ สิ่งที่ท่านมีความสุข ผู้เป็นลูก ก็มีความสุข
ดีใจครับ สำหรับความสุขของครอบครัว ที่ผ่านมา หนึ่งอาทิตย์ที่แล้ว
เมื่อวาน กลับถึงพัทยา รถติดมาก ๆๆๆๆ คิดแล้วล่ะครับ ว่าต้องกลับมืด ๆ สักหน่อย เพราะเมื่อวาน เป็นวันไหลพัทยา ถ้าขับมาจาก กทม ช่วงเย็น ๆ รถคงติด แต่ ผิดคาด มาถึงประมาณ 3 ทุ่ม รถยังติดอยู่เลยครับ ถนนเปียกปอนไปด้วย น้ำ คงไม่ต้องเล่า เพราะวันไหลพัทยา เป็นแบบนี้ทุกปีครับ ชินแล้ว
กลับถึงบ้าน ได้พักผ่อนเต็มที่ เตรียมลุยกับงานต่อไป คิดว่า อาทิตย์ที่ผ่านมา หลายๆ คนคงมีความสุขเหมือนผม แม้จะผ่านเรื่องเครียด ๆ มา แต่อย่างน้อยก็มีร่องรอย ของความสุข และน้ำตา ที่เต็มไปด้วยความดีใจครับ
**สนับความรัก ความอบอุ่น ในครอบครัว เพราะความรุนแรงในครอบครัว ทำลายเด็กดี ๆ มามากแล้วครับ**
ขอบคุณภาพจาก : http://learners.in.th
พ่อ แม่ดีใจนะดีใจที่พ่อมีความสุขที่ได้กลับบ้าน แม่รู้ว่าพ่ออยากให้เราและครอบครัวอยู่ด้วยกัน แต่เป็นไปไม่ได้ งั้นเอาไว้ถ้ามีโอกาส เรากลับไปเยี่ยมแม่กันปีละครั้งแล้วกันนะ แม่ก็อยากให้ความสำคัญกับครอบครัวของพ่อ และแม่พอ ๆ กัน แม่รักพ่อนะ แล้วรักลูกด้วย